Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Samenwerkers en afbrekers

Samenwerkers en afbrekers

Vorige week, zondagochtend, zat ik geboeid een artikel in Trouw te lezen van Hans de Bruijn en Mimoun Oaissa[1]. Ze hebben een rede voor Mark Rutte geschreven: “Deze crisis lossen we samen op”. Eindelijk een verhaal over de vluchtelingenproblematiek waar ik wat mee kan. “…Nuchter, pragmatisch en wars van grote woorden, maar niettemin een toespraak die recht doet aan het dramatische karakter van de vluchtelingencrisis…” staat er in de inleiding en zo voel ik het ook.2015-10-18 10-53-33Ik denk aan de bestorming van de noodopvang in Woerden door mannen met bivakmuts. Een actie die een aantal vluchtelingen vast heeft doen herinneren aan traumatische ervaringen in hun eigen land. Ieder mens heeft totaal andere emoties, die vanuit ieders perspectief vaak wel te begrijpen zijn. Meestal is het lastig om het perspectief van de ander ook te blijven zien. Ik moet denken aan momenten dat ik me gekwetst heb gevoeld door opmerkingen van andere mensen. Hoe boos en opstandig kan ik me dan voelen, het gevoel te weinig ruimte te krijgen, leeggezogen te worden, niet gezien en gehoord door de ander. De strijd zal ik niet zo snel aangaan met een bivakmuts op, ik heb eerder de neiging die mensen te ontlopen. Een klein stemmetje in me weet drommels goed dat ik zelf ook moet leren beter mijn grenzen te bewaken. Als ik na enige tijd het toch ga uitpraten met die ander, krijg ik altijd weer begrip voor het perspectief van de ander.

2015-10-21 10-37-24Tijdens mijn hardlooprondje in het bos lijken de thema’s van mijn ontbijtmijmeringen opeens bij elkaar te komen. Het bos is in één week tijd in beslag genomen door een enorme hoeveelheid paddenstoelen. Meerdere soorten verdringen elkaar voor een plekje op juist die ene boomstronk! Er worden aardig wat extra pauzes in mijn halfuurtje gesmokkeld omdat ik weer een niet te versmaden groep paddenstoelen tegenkom en wil vastleggen met mijn telefoon.

 

2015-10-21 10-49-00Sinds mijn vakantieweek met bezoekers van het Meester Geertshuis[2] weet ik dat paddenstoelen zijn op te delen in ‘afbrekers’ en ‘samenwerkers’. Een nieuwe en heldere indeling voor mij. Allebei de soorten zijn nodig om het evenwicht in de natuur te houden.[3] Sommige afbrekers zijn echter zo gulzig dat ze beginnen te eten van een boom die nog leeft. Dergelijke paddenstoelen noemen we ‘parasieten’. Hoewel ze meestal verzwakte en beschadigde bomen kiezen, kunnen ze schadelijk zijn, zoals de reuzenzwam in beukenlanen.

 

2015-10-18 11-07-23Op deze vakantieweek met veertien bezoekers van het Meester Geertshuis heb ik weer mogen ervaren hoe kwetsbaar we als mensen zijn. Wat een zware rugzakken dragen veel mensen met zich mee! Als staf ervoeren wij na deze week, naast vermoeidheid, ook een gevoel van dankbaarheid. Het voelde alsof eenieder zich aan elkaar had geheeld. Iedereen, ook wij als staf, mocht en kon deze week gewoon zichzelf zijn, met al onze eigen-aardigheden. Ja, er waren ook conflicten. Met zo’n groep mensen is het niet de vraag of er conflicten zullen komen, maar wanneer.

2015-10-21 10-49-54Deze mensen gingen, ondanks hun beperkingen, de confrontatie met de ander wel aan. Soms ook best heftig. Alle confrontaties zijn echter ook weer door henzelf bijgelegd! Als staf hoefden we alleen onze medemenselijkheidsknop aan te zetten en er te zijn.

“… Medemenselijkheid en bezorgdheid. Laten we eerlijk zijn, hebben we niet allemaal die beide gevoelens? We zien de vluchtelingen, kijken naar hun gezicht, luisteren naar hun verhalen, voelen ons bij hen betrokken. Maar we kunnen ook diep bezorgd zijn over die enorme aantallen. Die innerlijke tweestrijd is er bij velen van ons. Ook bij mij. Misschien moeten we dat elkaar wat vaker toegeven; dat we allemaal dat dubbele gevoel kunnen hebben….”, zoals Hans en Mimoun het in het eerder genoemde krantenartikel schrijven. “Doen wat je kunt. Niet meer en niet minder.”

En ja de parasieten …

2015-10-18 11-05-00

Iedereen komt in zijn leven mensen tegen die mogelijk als parasieten kunnen aanvoelen voor hem, het is dan zaak te reageren met compassie. Als fotograaf geniet ik ervan om ze in het bos te bekijken en vast te leggen met mijn fototoestel. 

Betty
foto’s gemaakt met IPhone4

 

[1]http://www.trouw.nl/tr/nl/36561/Asielbeleid/article/detail/4165394/2015/10/18/Mark-hier-is-je-toespraak.dhtml

[2] http://www.meestergeertshuis.nl/

[3] http://paddenstoeleninfriesland.nl/pdf/pwf_folder.pdf

3 REACTIES

  1. Jannes
    07 november 2015 20:18 Beantwoorden

    “mogelijk aan kunnen voelen voor hem”
    Dit lijkt me de moeilijkheid, hoe bepaal je of iemand echt een parasiet is, en hoe snel pak je bivakmuts en molotovcocktail? Anderzijds, hoe lang laat je over je heen lopen voor je je eigen grenzen aangeeft – of kies je ervoor om de confrontatie te vermijden?

  2. Betty van Engelen
    06 november 2015 19:22 Beantwoorden

    Dag Joep,

    Dank voor je complimenten voor de website! Ik ben het grotendeels met je eens hoor. Ik accepteer geen parasitair gedrag van andere mensen. Er gaat alleen ook wel een stukje zelfreflectie aan vooraf. Is het echt parasitair gedrag, of beleven wij het zelf door ons verleden etc. zo? Als mensen zouden we ook gebaat zijn met meer zelfcompassie …….
    Gr Betty

  3. 06 november 2015 16:42 Beantwoorden

    Jeempy originele captcha met plaatjes, maar wel eerst drie keer fout. Zegt dat iets over mij? En tijdens het schrijven verliep de verificatie ook nog twee keer. Inmiddels ken ik geloof ik alle plaatjes.

    Maar mooie weblog Betty. De passage waarin we parasieten geacht worden met compassie tegemoet te treden vond ik wel wat moeilijk. Compassie past bij alle mensen. Als je maar niet bedoelt dat we parasitair gedrag zouden moeten accepteren. Dat de natuur destructief kan zijn en dat dat de aard is van de natuur, wil niet zeggen dat we destructief gedrag van mensen gaan accepteren. Inderdaad als mensen hebben we compassie, maar ook met onszelf en dat staat geen parasitair gedrag toe. Lijkt mij. Heb de naaste lief gelijk uzelf. succes en groetjes.

Reageren